Jezus wsiadł do łodzi, przeprawił się z powrotem i przyszedł do swego miasta.
A oto przynieśli Mu paralityka, leżącego na łożu. Jezus, widząc ich wiarę, rzekł do paralityka: «Ufaj, synu! Odpuszczone są ci twoje grzechy».
Na to pomyśleli sobie niektórzy z uczonych w Piśmie: On bluźni.
A Jezus, znając ich myśli, rzekł: «Dlaczego złe myśli nurtują w waszych sercach?
Cóż bowiem jest łatwiej powiedzieć: „Odpuszczone są ci twoje grzechy”, czy też powiedzieć: „Wstań i chodź!”
Otóż żebyście wiedzieli, iż Syn Człowieczy ma na ziemi władzę odpuszczania grzechów» — rzekł do paralityka: «Wstań, weź swoje łoże i idź do swego domu!»
On wstał i poszedł do domu.
A tłumy ogarnął lęk na ten widok, i wielbiły Boga, który takiej mocy udzielił ludziom.
Fragment liturgicznego tłumaczenia Biblii Tysiąclecia, © Wydawnictwo Pallottinum
By codziennie mogli Państwo otrzymywać tekst Ewangelii, prosimy się zarejestrować : ewangelia.org
„Dlaczego złe myśli nurtują w waszych sercach?”. To nie jest pytanie tylko do uczonych w Piśmie. Ono winno brzmieć w uszach zawsze, gdy stajemy się nieprzyjaciółmi Boga. Prowadzić do refleksji, dlaczego w sercu rodzą się zwątpienia w miłość Boga i moc Jego łaski. Może jest tak, że człowiek jest wyczerpany bezsilnością swych własnych wysiłków. Może zbyt łatwo, bezrefleksyjnie idzie za złym przykładem innych (źle postępują a wiedzie im się lepiej niż mi). Trzeba wtedy powrócić do prawd podstawowych: Bóg z miłości dał największy dar, Syna; Jego miłość do mnie to rzecz najpewniejsza na świecie.