Jezus powiedział do arcykapłanów i starszych ludu: «Co myślicie? Pewien człowiek miał dwóch synów. Zwrócił się do pierwszego i rzekł: „Dziecko, idź i pracuj dzisiaj w winnicy”.
Ten odpowiedział: „Idę, panie!”, lecz nie poszedł.
Zwrócił się do drugiego i to samo powiedział. Ten odparł: „Nie chcę”. Później jednak opamiętał się i poszedł.
Który z tych dwóch spełnił wolę ojca?» Mówią Mu: «Ten drugi». Wtedy Jezus rzekł do nich: «Zaprawdę, powiadam wam: Celnicy i nierządnice wchodzą przed wami do królestwa niebieskiego.
Przyszedł bowiem do was Jan drogą sprawiedliwości, a wy mu nie uwierzyliście. Uwierzyli mu zaś celnicy i nierządnice. Wy patrzyliście na to, ale nawet później nie opamiętaliście się, żeby mu uwierzyć».
Fragment liturgicznego tłumaczenia Biblii Tysiąclecia, © Wydawnictwo Pallottinum
By codziennie mogli Państwo otrzymywać tekst Ewangelii, prosimy się zarejestrować : ewangelia.org
„Pewien człowiek miał dwóch synów”. Przypowieść Jezusa nie tylko pomaga dostrzec wśród Jego uczniów dwie odmienne postawy wobec Jego zaproszenia na drogę wiodącą za Nim. Jeszcze bardziej pozwala dostrzec, iż w każdym z nas zamieszkuje tych dwóch odmiennie działających synów. Jezus zakłada, że obaj synowie znają wolę Ojca. Podobnie w odniesieniu do nas. Odkrywam wolę Ojca w Jego przykazaniach, w słowie, które nieustannie kieruje do mnie, w naśladowaniu Jezusa, który wzywa na drogę miłości zapierającej się samego siebie. Szczerość z Bogiem: niekiedy w buncie, zawsze w ostatecznym posłuszeństwie.