Każda kluczowa część Eucharystii rozpoczyna się od słów „Pan z Wami”. Tak było w Liturgii Słowa, kiedy przed proklamacja perykopy Ewangelii, tymi słowami do nas zwrócił się kapłan. Podobnie jest w Liturgii Eucharystycznej, bezpośrednio po ofiarowaniu i Modlitwie nad darami, kiedy ołtarz jest już przygotowany, uczestniczymy w najważniejszym elemencie Liturgii Eucharystycznej jakim jest modlitwa eucharystyczna. Ta modlitwa rozpoczyna się właśnie słowami Pan z Wami. Na co odpowiadamy i z Duchem Twoim.
– nasze uczestnictwo następstwem chrztu świętego i obecności Pana Jezusa pośród nas, tworzymy Zgromadzenie Eucharystyczne.
– potwierdzamy obecność Jezusa w osobie celebransa jak i jego działaniu.
– „W górę serca” na co odpowiadamy „Wznosimy je do Pana”. Aby wyjaśnić, symbolikę tych wersetów, musimy wrócić do starożytnych filozofów, których tezy zostały przyjęte przez nauczanie kościoła. Człowiek składa się z materii fizycznej i duchowej, co dzisiaj dla nas nie jest żadną nowością. Natomiast serce od zawsze było tym miejscem w którym właśnie dusza miała swoje mieszkanie. Nawet dzisiaj mówimy, że człowiek dobry – ma dobre serce. Serce reprezentuje całego człowieka, fizycznego i duchowego. Dlatego kapłan zwracając się do nas w górę serca, zachęca nas abyśmy całych siebie skierowali ku Bogu. Potwierdzamy to naszą odpowiedzią„Wznosimy je do Pana”., zgadzamy się na to, abyśmy całym sobą, duszą i ciałem kierowali się ku panu Bogu.
Ostatnie dwa wersety to Dzięki składajmy Panu Bogu naszemu, – Odpowiadamy: Godne to i sprawiedliwe.
Ponownie musimy cofnąć się do historii Kościoła a w szczególności do Oświecenia. To wtedy pojawiły się takie filozofie jak Deizm, Naturalizm czy Empiryzm, które uważały, że Bóg może i stworzył świat, jednak pozostawił go samemu sobie. My wierzymy, że nieskończony Bóg, ma stały udział w naszym życiu i życiu całego świata. Dlatego zesłał nam Pana Jezusa. Mając świadomość, że my sami i wszystko co nas otacza należy do Boga, a skoro Jemu w modlitwie ofiarujemy ten świat, który jest przecież Jego, to naszą adekwatną postawą może być tylko wdzięczność.
Św. Cyryl Jerozolimski, ku przestrodze kierował następujące słowa: „Niech nie będzie nikogo takiego, który by ustami tylko mówił: Mamy serca wzniesione do Pana, a w myśli był zajęty doczesnymi sprawami”.
Niech te słowa Ojca Kościoła jakim był św. Cyryl, zachęcą nas do głębszej refleksji. Liturgia Eucharystyczna, jest szczytem całej Mszy świętej, a dialog przed prefacja ma nas w nią wprowadzić. Dlatego bardzo ważna jest nasza aktywność fizyczna, poprzez donośne odpowiedzi jak i duchowa, uświadomienie sobie, gdzie jesteśmy i co się za chwilę wydarzy.
A po omawianym dialogu kapłan będzie modlił się prefacją ale o tym opowiem na następnej konferencji.