„Kto ma przykazania moje i zachowuje je, ten Mnie miłuje”. Na drodze wiary rozum musi współpracować z sercem i wolą. Bóg dał nam konkretne ścieżki wyrażania miłości ku Niemu. Poznajemy je rozumem, który przekonuje nas o ich logice: jeśli są darem od Boga, to są nam potrzebne, bo Jego dary zawsze są z miłości, dla… Czytaj więcej »
Kategoria: Rozważania do Ewangelii dnia
„Ja jestem drogą i prawdą, i życiem”. Pośród codzienności wiele chwil zajmuje nam myślenie o przyszłości: tej bliskiej i tej dalekiej. Często troska ta spędza nam sen z oczu. Nie warto tym tyle się zajmować. Ważne są teraźniejsze wybory, bo życie ma wiele skrzyżowań. Czy wówczas Jezus staje się tą drogą, którą świadomie wybieram? Warto… Czytaj więcej »
„Obok krzyża Jezusowego stały: Matka Jego”. Krzyż Jezusa to nie zwykłe narzędzie kary. To miejsce ukazania światu największej miłości: Boga do człowieka. To odnajdywanie w niej wszystkiego, co trudne, a co z miłością ofiarowujemy innym. To płynąca stąd nadzieja, iż ostateczne zwycięstwo będzie po stronie tych, którzy są obok Jezusa. Poświadcza to Jego Matka, która… Czytaj więcej »
„Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie”. Dom Ojca: obraz wiecznej szczęśliwości spoglądania w Boże oblicze. To coś więcej, niż raj, choć wyobraźnia ludzka tego nie ogarnia. W tym objawia się cel zbawczej misji Syna. Z tą pełną pociechy i nadziei wiadomością przychodzi Jezus, gdy nasze serca są zatrwożone tym czy tamtym.… Czytaj więcej »
„Powiadam wam: Sługa nie jest większy od swego pana”. Największym gestem pokory jest służba. I znakiem wolności: Jezus umywa nogi temu, o którym wie, że Go zdradzi. Czy nie traci przy tym w oczach swych uczniów autorytetu Nauczyciela? Zapewne był to dla nich szok, gdy Ten, który na ich oczach czynił cudowne znaki, pochyla się… Czytaj więcej »
„Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie”. Nie mogę tego rozumieć tak po ludzku: Bóg miał taki kaprys. Bóg cały jest Miłością, nie ma w Nim żadnej złożoności. Dlatego ma upodobanie w ludziach, dla których życiową zasadą jest prostota serca. Jak św. Katarzyna ze Sieny. Czy i ja takim mogę być? Tak, to jest dostępne… Czytaj więcej »
„Wy nie wierzycie, bo nie jesteście z moich owiec”. Zaufanie. Jak dziecko, bo przecież wołamy do Boga: Ojcze. Ale samemu, odrzucając Boga, mogę się uczynić niewolnikiem grzechu. Pójść drogą życia według swych egoistycznych kaprysów. Może nawet traktując to jako protest wobec milczenia Boga. Skąd bierze się nieufność, myślenie, że Bóg albo o mnie zapomniał, albo… Czytaj więcej »
„Nastanie jedna owczarnia i jeden pasterz”. Taki jest cel przyjścia Syna Bożego na ziemię i taki jest cel ustanowienia Kościoła: wszyscy zaproszeni do jedności z Bogiem. Jedynym mostem prowadzącym do tej jedności jest Syn, który doskonale jest odwiecznie zjednoczony z Ojcem. Dlatego w całkowitej wolności oddał swoje życie, abyśmy mogli mieć wejście do tej jedności.… Czytaj więcej »
„Jeżeli ktoś wejdzie przeze Mnie, będzie zbawiony”. Jezus – dobry Pasterz i jednocześnie Brama. Zna każdą swoją owcę po imieniu, bo jest to poznanie miłości. Miłości, która niesie w sobie pragnienie dobra dla owiec i ich obrony. Dlaczego uczniowie, którzy znali zawód pasterza, nie zrozumieli słów Jezusa? Może dlatego, że potrzebowali usłyszeć to, co Jezus… Czytaj więcej »
„Oni zaś poszli i głosili Ewangelię wszędzie”. Ewangelia: dobra nowina o tym, czego Bóg w Jezusie dokonał dla każdego z nas. Otrzymawszy ją trzeba przekazywać dalej: takie jest polecenie Jezusa. On jest zawsze z głoszącymi i potwierdza tę naukę znakami. Nie myśl, że one są zarezerwowane tylko dla wielkich świętych. My także możemy je czynić… Czytaj więcej »