Po opuszczeniu synagogi Jezus przyszedł do domu Szymona. A wysoka gorączka trawiła teściową Szymona. I prosili Go za nią.
On stanąwszy nad nią, rozkazał gorączce, i opuściła ją. Zaraz też wstała i usługiwała im.
O zachodzie słońca wszyscy, którzy mieli cierpiących na rozmaite choroby, przynosili ich do Niego. On zaś na każdego z nich kładł ręce i uzdrawiał ich.
Także złe duchy wychodziły z wielu, wołając: «Ty jesteś Syn Boży!» Lecz On je gromił i nie pozwalał im mówić, ponieważ wiedziały, że On jest Mesjaszem.
Z nastaniem dnia wyszedł i udał się na miejsce pustynne. A tłumy szukały Go i przyszły aż do Niego; chciały Go zatrzymać, żeby nie odchodził od nich.
Lecz On rzekł do nich: «Także innym miastom muszę głosić Dobrą Nowinę o królestwie Bożym, bo na to zostałem posłany».
I głosił słowo w synagogach Judei.
Fragment liturgicznego tłumaczenia Biblii Tysiąclecia, © Wydawnictwo Pallottinum
By codziennie mogli Państwo otrzymywać tekst Ewangelii, prosimy się zarejestrować : ewangelia.org
„A tłumy szukały Go i przyszły aż do Niego”. Dlaczego wszyscy Go szukają i nie chcą pozwolić Mu odejść? Z pewnością: oczarowani Jego słowami, nakarmieni rozmnożonym chlebem, urzeczeni charakterem Jego wielkiej osobowości. Ewangelie mówią o tym, że najbardziej przyciągało ich to, że uzdrawiał ich choroby. Możemy ich zrozumieć, bo i dziś borykamy się z wieloma chorobami i szukamy wszystkich możliwych sposobów wyzwolenia się z nich. Najbardziej jednak szukamy Jezusa, gdy trapią nas problemy, których nie znajdziemy na liście szpitalnych chorób. Nie ustawajmy, ale czyńmy to z pełnym zaufaniem.