Jezus udał się do Kafarnaum, miasta w Galilei, i tam nauczał w szabat.
Zdumiewali się Jego nauką, gdyż słowo Jego było pełne mocy.
A był w synagodze człowiek, który miał w sobie ducha nieczystego. Zaczął on krzyczeć wniebogłosy:
«Och, czego chcesz od nas, Jezusie Nazarejczyku? Przyszedłeś nas zgubić? Wiem, kto jesteś: Święty Boga».
Lecz Jezus rozkazał mu surowo: «Milcz i wyjdź z niego!» Wtedy zły duch rzucił go na środek i wyszedł z niego, nie wyrządzając mu żadnej szkody.
Wprawiło to wszystkich w zdumienie i mówili między sobą: «Cóż to za słowo, że z władzą i mocą rozkazuje nawet duchom nieczystym, i wychodzą».
I wieść o Nim rozchodziła się wszędzie po okolicy.
Fragment liturgicznego tłumaczenia Biblii Tysiąclecia, © Wydawnictwo Pallottinum
By codziennie mogli Państwo otrzymywać tekst Ewangelii, prosimy się zarejestrować : ewangelia.org
„Wiem, kto jesteś: Święty Boga”. Gdy podziwiamy ludzi dokonujących różnych dobrych dzieł, może w sercu zrodzić się zakłopotanie: a ja? Czy oni mnie nie zawstydzają? To sposobność, aby w ludziach dobrych dojrzeć działanie samego Boga. Jednocześnie zaproszenie do większej współpracy z łaską Bożą, aby inni poprzez moje dobre dzieła odkryli obecność dobrego Boga. Przypisać dobro tylko wysiłkom i zdolnościom człowieka może prowadzić do wejścia na drogę samowystarczalności, czyli odchodzenia od Boga. Czy nie zawstydza nas zły duch, który potrafi rozpoznać kim jest Jezus? Kim Jezus jest dla mnie?