Bezpośrednio po Kolekcie, tj. modlitwie, jaką omówiliśmy na ostatniej naszej konferencji, rozpoczyna się Liturgia Słowa.
W 28 pkt. Ogólnego Wprowadzenia do Mszału Rzymskiego czytamy: „Msza św. składa się jakby z dwóch części, mianowicie z liturgii słowa i z liturgii eucharystycznej, które tak ściśle łączą się ze sobą, że stanowią jeden akt kultu. Albowiem we Mszy świętej zostaje zastawiony zarówno stół słowa, jak i Chrystusowego Ciała, z którego wierni czerpią naukę i pokarm. Niektóre zaś obrzędy rozpoczynają i kończą celebrację”.
Przytoczony fragment powstał w oparciu o myśli zaczerpnięte z dokumentów Soboru Watykańskiego II. Przedstawia nam strukturę Mszy Świętej jako jednej uczty, spożywanej z dwóch zastawionych stołów: stołu słowa Bożego kierowanego do nas i stołu ciała i krwi Pana Jezusa. Liturgia słowa została zaczerpnięta z judaizmu, kiedy na spotkaniach szabatowych czytano Torę a następnie, rozważano jej fragmenty. Również Ewangelia potwierdza, że Jezus uczestniczył regularnie w szabatowych modlitwach. Na przykład u św. Łukasza: Jezus czyta i wyjaśnia zgromadzonym w synagodze fragment proroctwa Izajasza (Łk. 4,16-30). W czasach starożytnych pierwsza część Mszy Świętej, właśnie Liturgia Słowa, była dostępna dla ochrzczonych i katechumenów, czyli przygotowujących się do chrztu. Jednak ci drudzy musieli opuścić miejsce spotkania w momencie rozpoczynania się Liturgii Eucharystycznej. Ta praktyka ukazywała, że chrześcijaństwo to nie porcja wiedzy do wyuczenia się na pamięć, lecz doświadczenie nabywane w drodze naszego dojrzewania, pielgrzymowania, poznawania i akceptowania woli Boga w naszym życiu. Chrystus jest obecny nie tylko w momencie wypowiadania słów modlitwy eucharystycznej, ale również wtedy, kiedy Kościół modli się psalmami, kiedy czyta słowo Boże. Wtedy Duch Święty odsłania przed nami prawdę o tym, co Bóg czyni dla człowieka. To zaś jest dla nas wezwaniem, aby dać się poprowadzić Chrystusowi Jego drogą. Liturgii Słowa nie można niczym innym zastąpić, jest nieodłączną częścią Eucharystii. Wysłuchane słowo, ma w nas pracować, ma nas zmieniać, otwierać na prawdę i pomagać w odkrywaniu zamysłu Boga wobec nas.
Jednym ze skutków reformy Liturgii wprowadzonej przez Sobór Watykański II, jest obowiązujący Mszał i Lekcjonarz, z którego odczytywane jest Słowo Boże, jednak księgi te zostały rozdzielone. W liturgii przedsoborowej to celebrans, diakon lub subdiakon recytował po łacinie czytania z Mszału lub bezpośrednio z Pisma Świętego. W odnowionej liturgii Słowo Boże, właśnie z Lekcjonarza, kierowane jest do wszystkich i może być czytane, lub jeżeli chodzi o psalm, śpiewane przez wiernych świeckich.
Bardzo ważna jest tutaj postawa wszystkich uczestników Liturgii. Podczas słuchania czytań przyjmujemy postawę siedzącą, sprzyjającą zasłuchaniu. To postawa ucznia. Ten, kto czyta, wchodzi w rolę Pana Jezusa, czyli nauczyciela, który przekazuje Słowo.
Kategorie