Jezus powiedział do swoich uczniów:«Nie każdy, kto mówi Mi: „Panie, Panie!”, wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz ten, kto spełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie.
Wielu powie Mi w owym dniu: „Panie, Panie, czy nie prorokowaliśmy mocą Twego imienia i nie wyrzucaliśmy złych duchów mocą Twego imienia, i nie czyniliśmy wielu cudów mocą Twego imienia?”
Wtedy oświadczę im: „Nigdy was nie znałem. Odejdźcie ode Mnie wy, którzy dopuszczacie się nieprawości”.
Każdego więc, kto tych słów moich słucha i wypełnia je, można porównać z człowiekiem roztropnym, który dom swój zbudował na skale.
Spadł deszcz, wezbrały rzeki, zerwały się wichry i uderzyły w ten dom. On jednak nie runął, bo na skale był utwierdzony.
Każdego zaś, kto tych słów moich słucha, a nie wypełnia ich, można porównać z człowiekiem nierozsądnym, który dom swój zbudował na piasku.
Spadł deszcz, wezbrały rzeki, zerwały się wichry i rzuciły się na ten dom. I runął, a upadek jego był wielki».
Gdy Jezus dokończył tych mów, tłumy zdumiewały się Jego nauką.
Uczył ich bowiem jak ten, który ma władzę, a nie tak jak ich uczeni w Piśmie.
Fragment liturgicznego tłumaczenia Biblii Tysiąclecia, © Wydawnictwo Pallottinum
By codziennie mogli Państwo otrzymywać tekst Ewangelii, prosimy się zarejestrować : ewangelia.org
„Każdego więc, kto tych słów moich słucha i wypełnia je”. Boża miara ludzkiego działania. Wypełnić wolę Ojca to kłaść mocny fundament pod swoje życie. Kiedy to czynię? Gdy czynię dobro, które kieruje wzrok ludzi ku górze. Jezus przestrzega, abyśmy czynionego dobra nie przypisywali sobie. To staje się wówczas antyświadectwem, a odbiorców dobra skupia na nas, jak byśmy my sami byli jego autorami. Człowiek łatwo wzrasta wtedy w pysze. I gdy przychodzi coś, co nie jest zgodne z jego pragnieniami, załamuje się jego wiara. Jezus jest jedynym pewnym fundamentem, bo On doskonale wypełnił wolę Ojca.