Pewien człowiek podszedł do Jezusa i zapytał: «Nauczycielu, co dobrego mam czynić, aby otrzymać życie wieczne?»
Odpowiedział mu: «Dlaczego Mnie pytasz o dobro? Jeden tylko jest Dobry. A jeśli chcesz osiągnąć życie, zachowuj przykazania».
Zapytał Go: «Które?» Jezus odpowiedział: «Oto te: Nie zabijaj, nie cudzołóż, nie kradnij, nie zeznawaj fałszywie,
czcij ojca i matkę oraz miłuj swego bliźniego, jak siebie samego».
Odrzekł Mu młodzieniec: «Przestrzegałem tego wszystkiego, czego mi jeszcze brakuje?»
Jezus mu odpowiedział: «Jeśli chcesz być doskonały, idź, sprzedaj, co posiadasz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie. Potem przyjdź i chodź za Mną!»
Gdy młodzieniec usłyszał te słowa, odszedł zasmucony, miał bowiem wiele posiadłości.
Fragment liturgicznego tłumaczenia Biblii Tysiąclecia, © Wydawnictwo Pallottinum
By codziennie mogli Państwo otrzymywać tekst Ewangelii, prosimy się zarejestrować : ewangelia.org
„Idź, sprzedaj, co posiadasz, i daj ubogim”. To nie recepta na zlikwidowanie ubóstwa na tym świecie. Zresztą Jezus powiedział, że ubogich zawsze będziemy mieć między sobą. To próba dotycząca wolności człowieka. Przychodzi do Niego człowiek porządny, zachowujący przykazania. Jednocześnie przeczuwający, że to jeszcze za mało w relacji człowieka do Boga. Jezus daje mu więc miarę doskonałości: wolność od przywiązania do ludzi czy dóbr materialnych. W tym momencie tę próbę przegrywa. Odchodzi zasmucony: może ten smutek pomógł mu podjąć decyzję zgodną z wolą Bożą. Nie bójmy się prób naszej wolności.