W owym czasie Jezus przemówił tymi słowami: «Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom.
Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie.
Wszystko przekazał Mi Ojciec mój. Nikt też nie zna Syna, tylko Ojciec, ani Ojca nikt nie zna, tylko Syn, i ten, komu Syn zechce objawić.
Fragment liturgicznego tłumaczenia Biblii Tysiąclecia, © Wydawnictwo Pallottinum
By codziennie mogli Państwo otrzymywać tekst Ewangelii, prosimy się zarejestrować : ewangelia.org
„Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi”. Aby wejść w relację z drugim, by mu zaufać, trzeba go najpierw poznać. Człowiek zawsze chciał poznać Boga. Syn, który stał się człowiekiem, nam Go objawił. Jego właściwy obraz możemy odnaleźć w prostocie Serca Jezusowego. Czym jest ta prostota? Pragnieniem miłości. Pragnąć tylko jednego: tak jak niemowlę pragnie miłości swojej matki. Czy potrafię odkryć w historii mojego życia zamysł planu zbawienia Boga, który jest dobry? Odpowiedź kryje się w tym, jak staram się Go wysławiać. Słowem i swoim życiem. Tego, który jest jedynym Panem: ziemi i nieba.