Jezus powiedział do swoich uczniów: «Zaprawdę, powiadam wam: Bogatemu trudno będzie wejść do królestwa niebieskiego.
Jeszcze raz wam powiadam: Łatwiej jest wielbłądowi przejść przez ucho igielne, niż bogatemu wejść do królestwa niebieskiego».
Gdy uczniowie to usłyszeli, bardzo się przerazili i pytali: «Któż więc może być zbawiony?»
Jezus spojrzał na nich i rzekł: «U ludzi to niemożliwe, lecz u Boga wszystko jest możliwe».
Wtedy Piotr rzekł do Niego: «Oto my opuściliśmy wszystko i poszliśmy za Tobą, cóż więc otrzymamy?»
Jezus zaś rzekł do nich: «Zaprawdę, powiadam wam: Przy odrodzeniu, gdy Syn Człowieczy zasiądzie na swym tronie chwały, wy, którzy poszliście za Mną, zasiądziecie również na dwunastu tronach, aby sądzić dwanaście szczepów Izraela.
I każdy, kto dla mego imienia opuści dom, braci, siostry, ojca, matkę, dzieci lub pole, stokroć tyle otrzyma i życie wieczne posiądzie na własność.
Wielu zaś pierwszych będzie ostatnimi, a ostatnich pierwszymi».
Fragment liturgicznego tłumaczenia Biblii Tysiąclecia, © Wydawnictwo Pallottinum
By codziennie mogli Państwo otrzymywać tekst Ewangelii, prosimy się zarejestrować : ewangelia.org
„Któż więc może być zbawiony?”. Uczniom, słuchającym słów Jezusa, zbawienie wydaje się być poza ich zasięgiem. Burzy to ich schemat myślenia, bo posiadanie rzeczy wydaje się im gwarantem bezpieczeństwa. Jezus pragnie im uświadomić, że zbawienie jest Bożym darem, nie do osiągnięcia według własnych sił i pomysłów. Stąd najważniejszą rzeczą jest dbanie o żywą relację z Jezusem. Relację człowieka wolnego od szukania zbawienia na tym świecie. Chwali ich decyzję całkowitego pójścia za Nim, lecz zaprasza ich do pogłębienia motywu tego życiowego wyboru. Zbawienie to dar, który już teraz przemienia.