„Nadszedł dla Maryi czas rozwiązania”. Narodziny Boga w ubóstwie człowieka. Prawdziwie ludzkie: z Niewiasty Niepokalanej, przygotowanej, aby zrodzić Syna Bożego. Być przy Matce i kontemplować Jej radość z przyjścia Boga, który stał się Dzieckiem. Być w stajence i widzieć ubóstwo własnego życia, które może stać się wielkim, gdy pozwolę by Jezus narodził się we mnie.… Czytaj więcej »
Kategoria: Rozważania do Ewangelii dnia
„Wspomni na swe święte przymierze”. Przymierze to klucz do zrozumienia wielkości wydarzenia, którego pamiątkę już lada chwila będziemy świętować. Bóg je zawarł z grzeszną ludzkością obiecując posłanie Mesjasza, który zbawi lud z jego grzechów. Dokonał więcej niż obiecał, bo posłał swojego Syna, który przyjął naszą naturę. Tę wierność Boga swoim obietnicom wyśpiewała Elżbieta w „Zdrowaś… Czytaj więcej »
„Pan okazał jej tak wielkie miłosierdzie”. Odpuszczenie grzechów nie wyczerpuje bogactwa Bożego miłosierdzia. Jest zawsze łaskawym działaniem Boga, które przekracza zdolności naszej natury i jest ostatecznie darem dla naszego zbawienia. Późne macierzyństwo Elżbiety jest dla jej zbawienia czy dla realizacji Bożych planów? Pierwsze zawarte jest w drugim. Misja Jana Chrzciciela stanie się ważnym elementem zbawczej… Czytaj więcej »
„Wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny”. Cecha szlachetnego człowieka: umieć zadziwić się wobec darów otrzymanych od Boga. Nigdy nie uważać ich za należące się w sposób oczywisty. Doceniać ich wartość w świetle Bożej miłości i ich użyteczności dla mojego zbawienia. Uradować się zaufaniem i życzliwością Dawcy, jakie niosą ze sobą. Jednocześnie ważne jest wobec innych dawać… Czytaj więcej »
„Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezu”. Ojcostwo Józefa wobec Jezusa: przybrane, ale realne. Imię wybrał Bóg, bo ono niesie w sobie całą treść misji Jezusa: być Zbawicielem rodzaju ludzkiego. Wówczas do kompetencji ojca należało nadać imię dziecku. Bóg, który wybiera imię swojemu wcielonemu Synowi zleca to zadanie Józefowi. Potwierdza w ten sposób realność funkcji ojca… Czytaj więcej »
„Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus”. Bóg w swojej miłości do człowieka pragnie posłać na świat swojego Syna, aby stał się prawdziwie człowiekiem. A prawdziwe człowieczeństwo oznacza zrodzenie z niewiasty. Prawdziwe zaś Bóstwo oznacza cudowne dziewicze poczęcie i zrodzenie. Bóg staje z tą propozycją przed młodą dziewczyną. Dla realizacji nawet największego dobra… Czytaj więcej »
„Będzie bowiem wielki w oczach Pana”. Nie dziwmy się lękowi Zachariasza: słyszy bowiem obietnice rzeczy wielkich, po ludzku absolutnie niemożliwych. Jego wiara nie potrafi wznieść się ponad to, więc traci na pewien czas mowę. Może po to, by mógł bardziej słyszeć Boga i jego wiara się utwierdzała. Jakże podobną postawę możemy odnaleźć i w naszej… Czytaj więcej »
„A stało się to wszystko, aby się wypełniło słowo Pańskie”. Historia zbawienia rodzaju ludzkiego jest jedna. Bóg rozpoczyna ją wyborem ludu Izraela, ale obietnice mu dane są dla wszystkich narodów. Największą obietnicą była zapowiedź Emmanuela i Jego cudownych narodzin. Aby się spełniła potrzeba odwagi ludzi wybranych przez Boga. Maryja czyni to podczas Zwiastowania, gdy wypowiada… Czytaj więcej »
„Rodowód Jezusa Chrystusa, syna Dawida, syna Abrahama”. Genealogia Jezusa nie jest zwykłą listą imion, lecz historią żywą, historią ludu, któremu Bóg towarzyszył. Prawdziwy człowiek, należący do ludu wybranego przez Boga, a w Jego żyłach płynie krew sprawiedliwych i grzeszników. Konkretna historia człowieczeństwa Jezusa podkreśla nie tylko realność naszego odkupienia i wyzwolenia z więzów grzechu i… Czytaj więcej »
„Później jednak opamiętał się i poszedł”. Słuchać Boga i usłyszeć, czyli pełnić Jego wolę. Nie jesteśmy automatami, lecz ludźmi gotowymi do słuchania i zarazem walczącymi z podszeptami grzesznej natury, która zachęca do nieposłuszeństwa. Bóg w swoim miłosierdziu daje nam nieustannie szansę zweryfikowania egoistycznego buntu i opowiedzenia się, wolą i czynem, za Jego przykazaniami. Otworzyć się… Czytaj więcej »