„Takim, którzy mu będą oddawali plon we właściwej porze”. Bóg traktuje człowieka poważnie: jako swego rozmówcę. Prowadzi z nim dialog zbawienia i oczekuje na owoce, jakie Boża obecność wyda w życiu człowieka. By tak się stało trzeba pokory: spojrzeć na swoje życie jako ‘winnicę’, którą Bóg dał mi w ‘dzierżawę’. To z jednej strony wdzięczność,… Czytaj więcej »
Kategoria: Rozważania do Ewangelii dnia
„Wspomnij, synu, że za życia otrzymałeś swoje dobra”. To nie jest dobra nowina, gdyż jest pozbawiona nadziei. Człowiek wiary to człowiek nadziei pokładanej w Bogu, który zaprasza nas na drogę dóbr nieprzemijających. To ktoś, kto z narzędzi nie czyni celu życia, kto nie absolutyzuje tego, co posiada ani nie skupia się na sobie. Więcej, uznaje… Czytaj więcej »
„Trwajcie w miłości mojej!”. To przypomnienie, że jest tylko jedno niewyczerpane źródło miłości: Pan Bóg. Co ma wspólnego miłość z przykazaniami? Bez niej przykazania są widziane jako zniewolenie człowieka. Bóg jawi się jako zazdrosny o naszą wolność, a człowiek albo wypełnia je formalnie, albo szuka wymówki, by je lekceważyć. Miłość sprawia, że relacja człowieka z… Czytaj więcej »
„Swe uczynki spełniają w tym celu, żeby się ludziom pokazać”. Czy to źle, jeśli inni będą widzieć dobro przez nas czynione? Może widząc je uwielbią Boga za Jego dobroć. Niewątpliwie nie można bać się czynić dobra, także publicznie, bo przecież nie stawia się lampy pod łóżkiem, lecz na świeczniku. Jezus zwraca uwagę na co innego:… Czytaj więcej »
„Odmierzą wam bowiem taką miarą, jaką wy mierzycie”. Wzajemność wyrażona w przysłowiu: Jak Kuba Bogu, tak Bóg Kubie. Działanie Pana Boga zawsze jest sprawiedliwe, bo wynika z naszego działania. Nie działamy na ślepo, bo wiemy, czego On oczekuje od nas. Mamy tendencję, by innych mierzyć swoją miarą, oceniać. Jaką miarą mamy budować relacje z Bogiem… Czytaj więcej »
„Zaprowadził ich na górę wysoką, osobno. Tam przemienił się wobec nich”. Dlaczego w Wielkim Poście rezygnujemy z hałaśliwych rozrywek, umartwiamy się, pościmy? Bo Bóg pragnie zaprowadzić nas na miejsce osobne, którego zdobycie może być trudne, jak wejście na wysoką górę. Nagrodą nie są tylko przepiękne widoki, które nastrajają serce radosną wdzięcznością. To odkrywanie Boga, który… Czytaj więcej »
„A Ja wam powiadam: Miłujcie waszych nieprzyjaciół”. Miłować nieprzyjaciół o własnych siłach: niemożliwe. Bo tu nie chodzi tylko o przebaczenie, ale dostrzeżenie i miłowanie dobra. Jezus nie wymaga od nas niemożliwego. Nawet jeśli Jego nauka wydaje się nam bardzo trudna, to nie zostawia nas samych. Daje nam wzór pokazując w jaki sposób i kogo kocha… Czytaj więcej »
„Jeśli wasza sprawiedliwość nie będzie większa”. Cnota nie jest zdolnością czynienia dobra daną raz na zawsze. Umacnia się i wzrasta za każdym razem, gdy czynimy dane dobro. Jak Jezus rozumie sprawiedliwość? Na pewno jej wartości nie mierzy przez porównanie się z innymi. Mierzy ją miarą serca, które działa zgodnie z miłością. Bóg w swej miłości… Czytaj więcej »
„Proście, a będzie wam dane”. Prosić nie przychodzi nam łatwo. Paraliżuje nas wstyd, że inni wyśmieją naszą niezaradność. Uznajemy naszą zależność od kogoś. Dużo łatwiej dawać niż prosić. Bóg jest jednocześnie Kimś, kto daje i prosi. Wszystkie łaski, jakich nam udziela, są darmowe. Są znakiem Jego rozlewającej się miłości. Jednocześnie nas prosi, by te dary… Czytaj więcej »
„To plemię jest plemieniem przewrotnym”. Fałszywość i wykręt ubrane w pozorne zainteresowanie Osobą i nauką Jezusa. Obłuda i przekora w przyjęciu prawdy. Żądanie znaku dla zaspokojenia ciekawości lub udowodnienia swej racji. Czy to tylko postawy z czasów Jezusa? Jezus im i nam daje znak Jonasza w swej pełni: zmartwychwstanie. To znak wzywający nas do nawrócenia,… Czytaj więcej »