„Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić”. Boski plan zbawienia człowieka jest jeden. Bóg realizuje go stopniowo. Daje ludziom prawo, którego zachowanie jest znakiem współpracy z Nim w tym dziele. Napomina grzesznych przez proroków i wlewa przez nich nadzieję, zapowiadając przyjście Mesjasza. Dlatego Jezus nie przekreśla tego wszystkiego, tylko sam staje się wypełnieniem. Nawrócenie to proces przechodzenia… Czytaj więcej »
Autor: Janusz LEKAN
„Pan ulitował się nad owym sługą, uwolnił go i dług mu darował”. Jeśli zaciągniesz dług, trzeba go oddać. Chyba, że zostanie darowany. Jeśli nie, trzeba będzie ponieść karę. Grzech to zaciągnięcie poważnego długu, bo jest odrzuceniem Boga i Jego miłości. Samemu nie jestem w stanie tego wynagrodzić. Uczynił to za mnie Syn Boży przez Krzyż… Czytaj więcej »
„Porwawszy się z miejsc, wyrzucili Go z miasta”. Pokora to rozeznanie i przyjęcie prawdę o sobie. Prawdy, która nie zawsze ‘głaszcze’ nasze uszy. Postawa mieszkańców: mówi nie to, co chcemy słyszeć. Czyni nas grzesznikami i wskazuje, iż potrzebujemy Zbawiciela. A On pokazuje im, że Pan Bóg nie działa według ludzkich schematów. Jako Izraelici chcieliby mieć… Czytaj więcej »
„Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle”. Prawdziwe człowieczeństwo Jezusa: tak jak my zmęczony i spragniony. Potrzebuje kogoś, kto mu zaczerpnie wody. Nie odrzuca pomocy grzesznej kobiety. Jednocześnie objawia jej, że ona potrzebuje pomocy od Niego. Bo tylko On może ugasić jej pragnienie wiecznego szczęścia. Tą wodą żywą jest Duch Święty, którego pośle po swoim… Czytaj więcej »
„Pewien człowiek miał dwóch synów”. Przypowieść, która przypomina mi najpierw o mojej synowskiej godności. Ojciec uczynił mnie swym dzieckiem bez żadnej mojej zasługi. Zawsze mogę liczyć na Jego hojną miłość. Niekiedy poczucie obdarowania zamienia się, pod wpływem złych podpowiedzi, w poczucie niezależności, co prowadzi do roztrwonienia Bożych darów. Nie wolno zamykać się w grzechu. Zawsze… Czytaj więcej »
„Takim, którzy mu będą oddawali plon we właściwej porze”. Bóg traktuje człowieka poważnie: jako swego rozmówcę. Prowadzi z nim dialog zbawienia i oczekuje na owoce, jakie Boża obecność wyda w życiu człowieka. By tak się stało trzeba pokory: spojrzeć na swoje życie jako ‘winnicę’, którą Bóg dał mi w ‘dzierżawę’. To z jednej strony wdzięczność,… Czytaj więcej »
„Wspomnij, synu, że za życia otrzymałeś swoje dobra”. To nie jest dobra nowina, gdyż jest pozbawiona nadziei. Człowiek wiary to człowiek nadziei pokładanej w Bogu, który zaprasza nas na drogę dóbr nieprzemijających. To ktoś, kto z narzędzi nie czyni celu życia, kto nie absolutyzuje tego, co posiada ani nie skupia się na sobie. Więcej, uznaje… Czytaj więcej »
„Trwajcie w miłości mojej!”. To przypomnienie, że jest tylko jedno niewyczerpane źródło miłości: Pan Bóg. Co ma wspólnego miłość z przykazaniami? Bez niej przykazania są widziane jako zniewolenie człowieka. Bóg jawi się jako zazdrosny o naszą wolność, a człowiek albo wypełnia je formalnie, albo szuka wymówki, by je lekceważyć. Miłość sprawia, że relacja człowieka z… Czytaj więcej »
„Swe uczynki spełniają w tym celu, żeby się ludziom pokazać”. Czy to źle, jeśli inni będą widzieć dobro przez nas czynione? Może widząc je uwielbią Boga za Jego dobroć. Niewątpliwie nie można bać się czynić dobra, także publicznie, bo przecież nie stawia się lampy pod łóżkiem, lecz na świeczniku. Jezus zwraca uwagę na co innego:… Czytaj więcej »
„Odmierzą wam bowiem taką miarą, jaką wy mierzycie”. Wzajemność wyrażona w przysłowiu: Jak Kuba Bogu, tak Bóg Kubie. Działanie Pana Boga zawsze jest sprawiedliwe, bo wynika z naszego działania. Nie działamy na ślepo, bo wiemy, czego On oczekuje od nas. Mamy tendencję, by innych mierzyć swoją miarą, oceniać. Jaką miarą mamy budować relacje z Bogiem… Czytaj więcej »