Jezus podążył w strony Tyru i Sydonu.
A oto kobieta kananejska, wyszedłszy z tamtych okolic, wołała: «Ulituj się nade mną, Panie, Synu Dawida! Moja córka jest ciężko nękana przez złego ducha».
Lecz On nie odezwał się do niej ani słowem. Na to podeszli Jego uczniowie i prosili Go: «Odpraw ją, bo krzyczy za nami».
Lecz On odpowiedział: «Jestem posłany tylko do owiec, które poginęły z domu Izraela».
A ona przyszła, upadła przed Nim i prosiła: «Panie, dopomóż mi».
On jednak odparł: «Niedobrze jest zabierać chleb dzieciom, a rzucać szczeniętom».
A ona odrzekła: «Tak, Panie, lecz i szczenięta jedzą okruchy, które spadają ze stołu ich panów».
Wtedy Jezus jej odpowiedział: «O niewiasto, wielka jest twoja wiara; niech ci się stanie, jak pragniesz!» Od tej chwili jej córka była zdrowa.
Fragment liturgicznego tłumaczenia Biblii Tysiąclecia, © Wydawnictwo Pallottinum
By codziennie mogli Państwo otrzymywać tekst Ewangelii, prosimy się zarejestrować : ewangelia.org
„O niewiasto, wielka jest twoja wiara”. Jezus poddał wiarę tej kobiety wielkiej próbie. Nie należała do ludu Izraela, miała tylko jedno: miłość i troskę o swe dziecko. Z tym staje przed Jezusem i cierpliwie przekonuje Go do przyjścia z pomocą. Nie zraża się milczeniem Jezusa, bo wie, że On patrzy na jej serce. Nie przejmuje się uwagami Jego uczniów. Uparta w swojej nadziei opartej na wierze w moc Jezusa, wierze w miłosierdzie, które przepełnia Jego serce. Przykład modlitwy dla nas, gdy zrażamy się milczeniem Boga. Jak Jezus wytrwale wzywa nas na Jego drogę, tak wytrwale ofiaruj Mu swe serce.