Jezus powiedział do swoich uczniów: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeżeli ziarno pszenicy wpadłszy w ziemię nie obumrze, zostanie samo jedno, ale jeżeli obumrze, przynosi plon obfity.
Ten, kto kocha swoje życie, traci je, a kto nienawidzi swego życia na tym świecie, zachowa je na życie wieczne.
A kto by chciał Mi służyć, niech idzie za Mną, a gdzie Ja jestem, tam będzie i mój sługa. A jeśli ktoś Mi służy, uczci go mój Ojciec».
Fragment liturgicznego tłumaczenia Biblii Tysiąclecia, © Wydawnictwo Pallottinum
By codziennie mogli Państwo otrzymywać tekst Ewangelii, prosimy się zarejestrować : ewangelia.org
„Kto nienawidzi swego życia na tym świecie”. Dwa spojrzenia na życie: w świetle ziemskich sukcesów i wiecznej szczęśliwości. Mieć w nienawiści to życie nie oznacza szkodzić sobie, zadawać rany na ciele czy na duchu. To mocne określenie, które daje nam Jezus, zwraca uwagę na przemijalność życia na ziemi i wieczność w niebie. Jeśli ukocham siebie do tego stopnia, że wszystko będzie się musiało wokół mnie obracać, to narażam się na utratę prawdziwego życia. Jesteśmy jak ziarno, które niesie w sobie potencjał życia, ale musi obumierać, aby życie rodziło się w obfitości. Służyć Bogu, nie sobie.