Jezus odprawił tłumy i wrócił do domu. Tam przystąpili do Niego uczniowie i prosili Go: «Wyjaśnij nam przypowieść o chwaście».
On odpowiedział: «Tym, który sieje dobre nasienie, jest Syn Człowieczy.
Rolą jest świat, dobrym nasieniem są synowie królestwa, chwastem zaś synowie Złego.
Nieprzyjacielem, który posiał chwast, jest diabeł; żniwem jest koniec świata, a żeńcami są aniołowie.
Jak więc zbiera się chwast i spala ogniem, tak będzie przy końcu świata.
Syn Człowieczy pośle aniołów swoich: ci zbiorą z Jego królestwa wszystkie zgorszenia i tych, którzy dopuszczają się nieprawości,
i wrzucą ich w piec rozpalony; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.
Wtedy sprawiedliwi jaśnieć będą jak słońce w królestwie Ojca swego. Kto ma uszy, niechaj słucha!»
Fragment liturgicznego tłumaczenia Biblii Tysiąclecia, © Wydawnictwo Pallottinum
By codziennie mogli Państwo otrzymywać tekst Ewangelii, prosimy się zarejestrować : ewangelia.org
„Wyjaśnij nam przypowieść o chwaście”. Jezus nam wyjaśnia, iż dobro i zło nie dają się utożsamić z konkretnym miejscem czy grupą ludzi. Nie da się powiedzieć: to są tylko dobrzy, a tamci to tylko źli. Linia graniczna dobra i zła przechodzi przez serce każdego człowieka. Bo przecież wszyscy jesteśmy grzesznikami, którzy potrzebują Bożego miłosierdzia. Naszym pierwszym zadaniem jest trwać w życiodajnej jedności z Jezusem, bo tylko On sieje w naszych sercach nasienie dobra. Nie może to jednak uśpić naszej czujności, bo diabeł ustawicznie rozsiewa nasiona zła. Najlepszą obroną jest ufna wiara.