Jezus powiedział do swoich uczniów: «Nie sądźcie, abyście nie byli sądzeni.
Bo takim sądem, jakim sądzicie, i was osądzą; i taką miarą, jaką wy mierzycie, wam odmierzą.
Czemu to widzisz drzazgę w oku swego brata, a nie dostrzegasz belki we własnym oku?
Albo jak możesz mówić swemu bratu: Pozwól, że usunę drzazgę z twego oka, gdy belka tkwi w twoim oku?
Obłudniku, usuń najpierw belkę ze swego oka, a wtedy przejrzysz, ażeby usunąć drzazgę z oka twego brata».
Fragment liturgicznego tłumaczenia Biblii Tysiąclecia, © Wydawnictwo Pallottinum
By codziennie mogli Państwo otrzymywać tekst Ewangelii, prosimy się zarejestrować : ewangelia.org
„Nie sądźcie, abyście nie byli sądzeni”. Życie pokazuje, jak zawodna jest ludzka sprawiedliwość. Osąd ludzki zawsze będzie cząstkowy, a przez to narażony na odejście od prawdy i krzywdę drugiego człowieka. Jezus nie chce, aby nasze życie polegało na pozorach. Pragnie, abyśmy najpierw zanurzyli się w Nim, Synu miłosiernego Ojca. Wypełnił sprawiedliwość, bo przywrócił nam to, do czego zostaliśmy stworzeni: życie wieczne. Uczynił to przez największy znak miłości miłosiernej: dar swego życia. Miłosiernie sądzi nas w sakramencie pokuty. Pokora w spojrzeniu na siebie, by nie stać się sędzią ludzi.